جراحی روده چیست؟ انواع عمل، روش جراحی، مراقبت‌ها و دوران نقاهت

جراحی روده یکی از اعمال مهم جراحی دستگاه گوارش است که با توجه به محل و نوع بیماری، ممکن است برای برداشتن بخش آسیب‌دیده روده، درمان سرطان، کنترل عوارض برخی بیماری‌های التهابی یا ترمیم آسیب و سوراخ‌شدگی روده انجام شود. این جراحی همیشه به معنای برداشتن مقدار زیادی از روده یا ایجاد استومی نیست و روش مناسب بر اساس شرایط هر بیمار و یافته‌های حین عمل انتخاب می‌شود.

جراحی روده می‌تواند به صورت لاپاراسکوپی یا باز انجام شود و در برخی بیماران پس از برداشتن قسمت بیمار، دو انتهای سالم روده مستقیماً به یکدیگر متصل می‌شوند. در شرایطی که اتصال مجدد روده ایمن نباشد، ممکن است ایجاد استومی ضروری باشد.

فهرست مطالب

جراحی روده برای چه بیماری‌هایی انجام می‌شود؟

جراحی روده ممکن است برای بیماری‌های مختلفی انجام شود، از جمله:

  • سرطان روده بزرگ یا روده کوچک
  • برخی موارد بیماری کرون ؛ (بیماری التهابی مزمن روده)
  • دیورتیکولیت پیچیده ؛ (التهاب و عفونت دیورتیکول‌های روده)
  • سوراخ‌شدگی یا آسیب شدید روده
  • برخی خونریزی‌های شدید که با روش‌های غیرجراحی قابل کنترل نیستند
  • بعضی توده‌ها یا ضایعاتی که امکان درمان مؤثر آنها با روش‌های دیگر وجود ندارد.

انسداد روده نیز در برخی شرایط می‌تواند به جراحی نیاز داشته باشد، اما علت، انواع و روش‌های درمان آن موضوع مستقلی است و شدت و نحوه برخورد با آن به علت ایجاد انسداد بستگی دارد.

آیا همیشه جراحی روده اولین گزینه درمان است؟

خیر. تصمیم برای جراحی به بیماری و وضعیت بیمار بستگی دارد. برخی مشکلات روده ابتدا با دارو، آندوسکوپی یا روش‌های مداخله‌ای دیگر درمان یا کنترل می‌شوند. زمانی جراحی مطرح می‌شود که درمان غیرجراحی کافی نباشد، بیماری عارضه جدی ایجاد کرده باشد یا برداشتن بافت بیمار برای کنترل بیماری ضرورت داشته باشد.

در بیماری‌هایی مانند سرطان روده نیز جراحی ممکن است بخشی از یک برنامه درمانی گسترده‌تر باشد و بر اساس مرحله بیماری، نیاز به درمان‌های دیگری مانند شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی نیز وجود داشته باشد.

چه نوع جراحی‌هایی برای بیماری‌های روده انجام می‌شود؟

۱. رزکسیون روده (Bowel Resection)

برداشتن قسمت بیمار یا آسیب‌دیده روده. این عمل یکی از رایج‌ترین جراحی‌های روده است و می‌تواند روی روده کوچک یا روده بزرگ انجام شود. بعد از برداشتن بخش بیمار، در صورت امکان دو انتهای سالم روده به هم متصل می‌شوند.

۲. کولکتومی (Colectomy)

برداشتن بخشی یا تمام روده بزرگ.  بسته به محل بیماری، ممکن است فقط قسمتی از کولون برداشته شود یا در شرایط خاص بخش وسیع‌تری از روده بزرگ نیاز به برداشت داشته باشد.

کولکتومی خودش انواع مختلفی دارد، مثل همی‌کولکتومی (برداشتن نیمه راست یا چپ روده بزرگ) و کولکتومی ساب‌توتال(برداشتن بیشتر روده بزرگ با باقی ماندن بخشی از آن).

۳. جراحی روده کوچک

برای بیماری‌هایی که قسمت‌هایی از روده باریک را درگیر کرده‌اند، ممکن است رزکسیون روده کوچک انجام شود. در این عمل، بخش آسیب‌دیده برداشته می‌شود و بسته به شرایط، اتصال مجدد روده انجام می‌گیرد.

۴. آناستوموز (Anastomosis)

این در واقع نوع مستقل جراحی نیست، بلکه مرحله یا تکنیک مهمی است که ممکن است بعد از رزکسیون انجام شود. در آناستوموز، دو انتهای سالم روده به یکدیگر متصل می‌شوند تا مسیر طبیعی عبور محتویات روده حفظ شود.

۵. استومی (Stoma)

استومی نیز یک روش جراحی مهم است که در برخی بیماران برای ایجاد مسیر جدید خروج محتویات روده انجام می‌شود. در این روش بخشی از روده به سطح پوست شکم آورده می‌شود.

استومی می‌تواند شامل کولوستومی (اتصال روده بزرگ به پوست شکم)یا ایلئوستومی (اتصال انتهای روده کوچک به پوست شکم) باشد و ممکن است موقت یا دائمی باشد.

جراحی روده با لاپاراسکوپی انجام می‌شود یا جراحی باز؟

جراحی روده بر اساس محل بیماری، میزان درگیری روده و شرایط بیمار می‌تواند به روش لاپاراسکوپی، جراحی باز یا در برخی شرایط با کمک ربات انجام شود. صرف‌نظر از روش دسترسی، هدف اصلی این است که بخش بیمار یا آسیب‌دیده روده برداشته شود و در صورت امکان، مسیر طبیعی روده حفظ شود.

جراحی لاپاراسکوپی روده

در این روش چند برش کوچک روی شکم ایجاد می‌شود و دوربین و ابزارهای جراحی از طریق این برش‌ها وارد شکم می‌شوند. جراح تصویر داخل شکم را روی مانیتور مشاهده کرده و بخش بیمار روده را خارج می‌کند. در صورت امکان، دو انتهای سالم روده به یکدیگر متصل می‌شوند.

جراحی باز روده

در جراحی باز، برای دسترسی مستقیم به روده، برش بزرگ‌تری روی شکم ایجاد می‌شود. این روش ممکن است در بیماری‌های گسترده، جراحی‌های پیچیده، برخی موارد اورژانسی، وجود چسبندگی‌های شدید یا زمانی که انجام عمل به روش کم‌تهاجمی ایمن نباشد، انتخاب شود.

آیا ممکن است جراحی لاپاراسکوپی به جراحی باز تبدیل شود؟

بله. گاهی عمل با لاپاراسکوپی آغاز می‌شود، اما جراح در حین جراحی به دلیل شرایطی که دسترسی یا ادامه عمل به روش لاپاراسکوپی را دشوار یا ناایمن می‌کند، تصمیم به تبدیل آن به جراحی باز می‌گیرد. این تصمیم می‌تواند یک اقدام ایمنی باشد و لزوماً به معنی بروز عارضه نیست.

آیا جراحی روده با ربات هم انجام می‌شود؟

در برخی مراکز و برای برخی جراحی‌های روده، از جراحی رباتیک (جراحی با ابزارهای رباتیک تحت کنترل جراح) استفاده می‌شود. این روش از نظر اصل درمان، همچنان یک جراحی کم‌تهاجمی است و مناسب بودن آن به نوع و محل بیماری، امکانات مرکز و تجربه جراح بستگی دارد.

قبل از جراحی روده چه اقداماتی انجام می‌شود؟

آمادگی قبل از جراحی روده فقط به ناشتا بودن در روز عمل محدود نمی‌شود. بسته به نوع جراحی، وضعیت بیمار و احتمال ایجاد استومی، اقدامات مختلفی قبل از عمل انجام می‌شود.

ارزیابی وضعیت بیمار

پیش از عمل، وضعیت عمومی بیمار، بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی، سابقه جراحی‌های قبلی و شرایط تغذیه‌ای بررسی می‌شود. آزمایش خون و در صورت نیاز بررسی قلب، تصویربرداری یا سایر ارزیابی‌های تخصصی نیز ممکن است انجام شود. برای نمونه، در برخی جراحی‌های روده بزرگ، ارزیابی قبل از عمل شامل آزمایش خون و نوار قلب است.

داروهای خاص، به‌ویژه برخی داروهایی که احتمال خونریزی را افزایش می‌دهند، ممکن است نیاز به تنظیم داشته باشند. قطع یا تغییر دوز این داروها باید فقط طبق دستور پزشک انجام شود.

آماده‌سازی روده چیست و چگونه انجام می‌شود؟

آماده‌سازی روده (تخلیه محتویات روده پیش از برخی جراحی‌ها) به معنای پاک‌کردن محتویات روده پیش از عمل است. این کار برای همه جراحی‌های روده لازم نیست و به نوع و محل جراحی بستگی دارد.

اگر آماده‌سازی روده لازم باشد، معمولاً بیمار از محلول‌های مخصوص پاک‌کننده روده استفاده می‌کند که باعث دفع مکرر و آبکی می‌شوند. در بعضی پروتکل‌ها، از روز قبل رژیم غذایی خاصی توصیه می‌شود و مصرف غذاهای جامد از زمان مشخصی متوقف می‌شود. نوع محلول، مقدار مصرف و زمان شروع آن باید دقیقاً طبق دستور مرکز درمانی باشد.

در برخی جراحی‌های روده بزرگ، علاوه بر آماده‌سازی مکانیکی روده، ممکن است آنتی‌بیوتیک خوراکی نیز طبق پروتکل مرکز درمانی تجویز شود. شواهد و دستورالعمل‌های جدید برای جراحی کولورکتال، انتخاب روش آماده‌سازی را بر اساس نوع عمل و شرایط بیمار تنظیم می‌کنند.

نکته مهم این است که بیمار نباید برای آماده‌سازی روده به صورت خودسرانه از ملین‌ها یا روش‌های پاکسازی استفاده کند؛ زیرا نوع جراحی مشخص می‌کند که آیا آماده‌سازی لازم است و چه روشی باید انجام شود.

آماده‌سازی برای استومی

اگر احتمال ایجاد استومی وجود داشته باشد، پیش از عمل معمولاً بیمار با پرستار متخصص استومی ملاقات می‌کند. محل مناسب ایجاد استومی روی شکم بررسی و علامت‌گذاری می‌شود تا محل آن با توجه به وضعیت بدن و شرایط روزمره بیمار انتخاب شود. همچنین نحوه مراقبت از استومی و استفاده از کیسه مخصوص برای بیمار توضیح داده می‌شود.

دوران نقاهت بعد از جراحی روده چگونه است؟

دوران نقاهت جراحی روده معمولاً مرحله‌ای است و عملکرد دستگاه گوارش بلافاصله به وضعیت قبل از عمل برنمی‌گردد.

پس از جراحی، کنترل درد، دریافت مایعات، حرکت تدریجی و بررسی عملکرد روده از بخش‌های مهم مراقبت هستند. راه رفتن زودهنگام، در صورت اجازه تیم درمان، به کاهش خطر عوارضی مانند لخته خون و مشکلات تنفسی کمک می‌کند.

یکی از مراحل مهم، بازگشت حرکات طبیعی روده است. کاهش یا توقف موقت حرکات طبیعی روده پس از جراحی می‌تواند در روزهای ابتدایی رخ دهد و باعث تأخیر در شروع تغذیه یا ایجاد نفخ و ناراحتی شکمی شود.

در بسیاری از بیماران، عملکرد روده طی چند روز به تدریج برمی‌گردد. برای نمونه، پس از کولکتومی، شروع مجدد عملکرد روده معمولاً حدود ۳ تا ۴ روز زمان می‌برد، هرچند این روند بین بیماران و انواع جراحی متفاوت است.

با بهتر شدن شرایط، فعالیت‌های روزمره نیز به‌تدریج افزایش پیدا می‌کنند. زمان بازگشت کامل به فعالیت، به نوع عمل و وضعیت بیمار بستگی دارد و در جراحی‌های گسترده‌تر ممکن است چندین هفته طول بکشد.

تغذیه بعد از جراحی روده چگونه باید باشد؟

شروع تغذیه بعد از جراحی روده برای همه بیماران یکسان نیست. در جراحی‌های ساده و برنامه‌ریزی‌شده، اگر بیمار وضعیت مناسبی داشته باشد، ممکن است مصرف مایعات و سپس غذا از ساعات اولیه یا روز اول آغاز شود. اما در جراحی‌های پیچیده یا اورژانسی، یا زمانی که عملکرد روده هنوز به حالت طبیعی برنگشته است، پزشک ممکن است تغذیه خوراکی را برای چند روز به تعویق بیندازد و مایعات و الکترولیت‌ها (املاح ضروری بدن) از طریق سرم تأمین شوند.

شروع تغذیه معمولاً مرحله‌به‌مرحله انجام می‌شود؛ ابتدا مایعات و در صورت تحمل، غذاهای نرم و سپس غذای معمول اضافه می‌شود. ایلئوس( Ileus؛ توقف موقت حرکات روده پس از جراحی)، تهوع، استفراغ یا نفخ شدید می‌تواند باعث شود این روند آهسته‌تر پیش برود.

بعد از شروع غذای جامد نیز معمولاً وعده‌های کم‌حجم بهتر تحمل می‌شوند. بعضی بیماران در هفته‌های اول با غذاهای چرب، پر فیبر یا حجم زیاد غذا دچار نفخ یا تغییر اجابت مزاج می‌شوند و ممکن است موقتاً به رژیم ساده‌تر یا کم‌فیبر نیاز داشته باشند.

بنابراین نمی‌توان گفت همه بیماران باید مثلاً سه روز ناشتا بمانند یا حتماً تا اولین دفع مدفوع صبر کنند؛ زمان شروع تغذیه بر اساس نوع جراحی و وضعیت عملکرد روده توسط تیم درمان تعیین می‌شود.

عوارض جراحی روده چیست؟

جراحی روده، مانند هر عمل جراحی بزرگ، با احتمال بروز عوارض همراه است. میزان خطر به نوع عمل، وضعیت عمومی بیمار و شرایط بیماری بستگی دارد.

مهم‌ترین عوارض احتمالی عبارت‌اند از:

عفونت: ممکن است در محل زخم یا داخل شکم ایجاد شود.

خونریزی: خونریزی می‌تواند در حین عمل یا پس از آن رخ دهد و در موارد شدید به درمان بیشتری نیاز داشته باشد.

لخته خون: جراحی و کاهش تحرک می‌تواند خطر ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه را افزایش دهد.

ایلئوس: توقف یا کاهش موقت حرکات روده پس از جراحی که می‌تواند باعث نفخ، تهوع و تأخیر در شروع تغذیه شود.

نشت آناستوموز: اگر دو انتهای روده به یکدیگر متصل شده باشند، ممکن است محل اتصال دچار نشت شود. این عارضه از مهم‌ترین عوارض اختصاصی برخی جراحی‌های روده است و در صورت بروز می‌تواند به عفونت داخل شکم منجر شود.

آسیب به اندام‌های مجاور: به دلیل نزدیکی روده به اندام‌های دیگر شکم و لگن، در جراحی‌های پیچیده احتمال آسیب به ساختارهای مجاور وجود دارد.

مشکلات مربوط به استومی: در صورت ایجاد استومی، ممکن است مشکلاتی مانند تحریک پوست اطراف استومی، تغییر در میزان خروجی یا دشواری در مراقبت ایجاد شود.

چه زمانی بعد از جراحی روده باید سریع به پزشک مراجعه کرد؟

برخی ناراحتی‌ها مانند درد محل برش، خستگی و تغییر موقت در اجابت مزاج می‌توانند بخشی از روند طبیعی بهبودی باشند. اما علائم جدید، شدید یا رو به تشدید باید جدی گرفته شوند.

پس از ترخیص، در صورت بروز تب، درد شکمی شدید یا رو به افزایش، استفراغ مداوم، تورم قابل‌توجه شکم، خونریزی غیرطبیعی، قرمزی و ترشح چرکی از زخم یا باز شدن محل جراحی باید با پزشک یا مرکز درمانی تماس گرفت.

تنگی نفس یا درد قفسه سینه نیز از علائمی هستند که نیاز به ارزیابی فوری دارند.

در بیماران دارای استومی، تغییرات قابل‌توجه در عملکرد استومی، به‌خصوص اگر با درد شکم، استفراغ یا علائم کم‌آبی همراه باشد، باید به پزشک اطلاع داده شود.

سوالات پرتکرار

آیا جراحی روده خطرناک است؟

جراحی روده یک عمل مهم است و مانند هر جراحی بزرگ می‌تواند عوارضی مانند عفونت، خونریزی، لخته خون، ایلئوس و نشت محل اتصال روده داشته باشد. با این حال، خطر برای همه بیماران یکسان نیست و به نوع بیماری، وسعت جراحی و وضعیت عمومی بیمار بستگی دارد.

خیر. در بسیاری از جراحی‌ها، پس از برداشتن قسمت بیمار، دو انتهای سالم روده مستقیماً به هم متصل می‌شوند. استومی زمانی ایجاد می‌شود که اتصال روده در آن شرایط ایمن نباشد یا طبق برنامه درمانی، لازم باشد مسیر دفع برای مدتی تغییر کند. استومی می‌تواند موقت یا دائمی باشد.

مدت بستری عدد ثابتی ندارد و به نوع جراحی و روند بهبودی بستگی دارد. بیمار معمولاً زمانی ترخیص می‌شود که وضعیت عمومی مناسب باشد، درد قابل‌کنترل باشد، بتواند مایعات و غذا را تحمل کند و عملکرد روده در مسیر طبیعی بازگشت قرار گرفته باشد. برای نمونه، برخی جراحی‌های روده بزرگ ممکن است با بستری چندروزه همراه باشند، در حالی که جراحی‌های پیچیده‌تر به مراقبت طولانی‌تری نیاز دارند.

بازگشت به فعالیت معمول به نوع و وسعت جراحی، روش انجام عمل و شرایط بیمار بستگی دارد. برخی فعالیت‌های روزمره ممکن است در هفته‌های اول به‌تدریج از سر گرفته شوند، اما بهبودی کامل پس از بعضی جراحی‌های بزرگ روده می‌تواند چندین هفته یا بیشتر زمان ببرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *